9. Kobiety wszędzie leżą w mdłościach i konwulsjach

1Gazeta Krakowska, 1842

2Pisałem wczoraj przez pocztę, ale kiedy i czy nawet list ten odejdzie z Cap Haytien, nie wiem, bo wczoraj otrzymaliśmy z tamtejszej okolicy wiadomość, że to miasto zniszczone przez trzęsienie ziemi, które tu miało miejsce. W tym samym dniu, ale nie było zbyt silne w Cap Haytien, który cały jeden cyrkuł miasta w popiół zamienił. Przylądek ma być jakby zniesiony i morzem zalany. Najgorszem potwierdzeniem tego nieszczęścia jest ta okoliczność, że żadna wiadomość nie przybyła tu wprost z Cap, i żaden naoczny świadek nie donosi o stanie tego miasta. Mówią, że jeden tylko dom pozostał na miejscu, i przynajmniej dwie trzecie części ludności zginęło pod zwaliskami. Na południu mocniej dało się odczuć wstrząśnienie, w miarę większej odległości od przylądka. Że w takim stanie rzeczy interesa nie mają żadnego ruchu, to jest bardzo naturalnem. Po wielkim trzęsieniu 7 b.m. które blizko 2 minut trwało, wstrząśnienia były tak silne, że zaledwie można było utrzymać się na nogach, i aż do dziś ciągle dają się uczuwać chwilowe lekkie wstrząśnienia. Murowane domy wszystkie są mniej lub więcej uszkodzone, a nędznej budowie naszych bardzo giętkich barak winni jesteśmy, że nie wszystkie padło w gruzy. Mieszkańcy prawie wszyscy sypiają na ulicy i za najmniejszym wstrząśnieniem padają na kolana. Ten stan trwa już przez 5 dni. Można wystawić sobie uczucie niespokojności w jakiem nawet najenergiczniejsi mężowie zostają, kobiety wszędzie leżą w mdłościach i konwulsjach. Spodziewamy się że już przetrwaliśmy nieba katastrofę, bo wstrząśnienia coraz są słabsze. Nasi przyjaciele w Cap prawie wszyscy padli ofiarą tego okropnego wypadku natury. Czekamy stamtąd z trwożną niecierpliwością bliższych wiadomości.

3PRZEDRUK ZA: Gazeta Krakowska, 12 lipca 1842 roku.