82. Złowieszczy księżyc
Od kolebki przez życie [fragment]
p. 355-356
Texte intégral
1Zanotuję tu zdarzenie, które się mi wyryło w pamięci na życie całe pod postacią przesądu. Wieczora pewnego przechadzałem się ze Szczęsnym1 po podwórzu; rozmawialiśmy, nagle Szczęsny stanął, ramię do góry podniósł i na niebo wskazując, rzekł:
– Widzisz?
2Poszedłem okiem w kierunku ręki jego i ujrzałem księżyc na nowiu.
3– Księżyc – odrzekłem.
– Po lewej się nam pokazał stronie.
– Więc cóż? – zapytałem.
– Ma to zwiastować w ciągu miesiąca śmierć jednego z członków rodziny. Powiedzenia tego na serio nie wziąłem. Wróciliśmy do rozmowy przerwanej.
[...]
4Bracia moi dostali się do rąk rosyjskich na trzeci dzień po wyjeździe moim z Gałacu2. Negri przygotował dla nich ratunek, ale się ten nie powiódł z powodu, że żandarmowi, który miał ich na łódź odprowadzić, nie udało się spoić trzech innych żandarmów, którzy ich konwojowali i którym tajemnicy powierzać nie można było. Wydano więc ich i wydanie pociągnęło za sobą następstwa naturalne: indagacje, sąd i wyrok. Indagacja miała na celu wydobycie z nich zeznań, tyczących się organizacji, która ujawniała się w sposobie, w jaki oni z kraju za granicę wyszli. Sąd śledczy domyślał się sprzysiężenia i chciał osnowę i skład onego poznać. Józef i Szczęsny nic i nikogo nie wydali, tak że pozostawał jeno na nich zarzut dezercji z szeregów, tyczący się Józefa wyłącznie. Na podstawie tej wskazano go na śmierć; Szczęsnego zaś do robót aresztanckich.
5PRZEDRUK ZA: Teodor Tomasz Jeż [Zygmunt Miłkowski], Od kolebki przez życie. Wspomnienia, do druku przygotował Adam Lewak, wstęp Aleksander Brückner, Kraków 1936, t. 2, s. 59, 71–72.
Notes de bas de page
Auteur
-
Teodor Tomasz Jeż
1824–1915
Le texte seul est utilisable sous licence Creative Commons - Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification 4.0 International - CC BY-NC-ND 4.0. Les autres éléments (illustrations, fichiers annexes importés) sont « Tous droits réservés », sauf mention contraire.
