Version classiqueVersion mobile

Obra etnográfica (I)

 | 
Adolfo Coelho

I. Literatura popular

Romances Galiciennes1

Texte intégral

  • 1 Originalmente publicado na revista Romania, 1873, vol. ii, pp. 259-260.

1Les deux romances suivantes, dont la première est incomplète, ont été recueillies par moi à Tuy, sur la frontière, de la bouche de Domingos, jeune galicien qui s’en allait à Lisbonne pour s’engager comme criado de servir. J’emploie à peu près l’orthographe usuelle en Galice.

I Nadal

Esta noite de Nadal,
Per ser noite d’alegria,
Camiñando vay Xosé
Amais a virxen Maria.
Camiñan para Belem
Para xegaren con dia.
Quando a Belem xegaron
Toda a xente dormia;
Arrimaron-se a unha peña
O pé d’unha fonte fria.
San Xosé foi buscar lumbre,
Até lumbre non tragia:
Bagaron anxos del cielo
Que rico lumbre tragiam.

– Abre las portas, portero,
A Xosé e a Maria.
– Estas portas son de ferro,
Non s’abren até el dia.

San Xosé le perguntaba:
– Que tal està la parida?
– La parida està buena,
En su cama recogida.

II A morte de Xesus

Juebes santo, juebes santo,
Tres dias antes de Pascoa,
Quando o Redemptor do mundo
Por seus dicipulos xamaba;
Xamaba por un e un,
Dous e dous se lle xuntaba.
Depois que os tiña xuntos,
D’esta maneira fallaba:
«Qual de vos, dicipulos mios,
Quer morir por mi mañana?»
Miran unos para otros,
Niun lle voltou palabra
Senon San Xuan Bautista,
Padricador da montaña.
A roda da meia noite
Xesus Christo camiñaba;
Levaba unha cruz a cuestas
De madeira mui pesada;
C’uma corda á garganta
D’onde ll’os xudeus puxaban:
Cada puxon que lle daban
Xesus Christo arrodillaba.
Xegou ao Monte Calvario;
Tres Marias a xorar:
Unha era Madalena,
Otra era sua irmana,
Otra era virxen pura,
Que mais pasion le daba;
Unha limpaball’os pés,
Otra limpaball’a cara,
Otra recogia o sangre
Que Xesus Christo derrama.
O sangre que lle caía
Caía en cal sagrado;
O home que o bebese
Será ben aventurado:
N’este mundo será rei,
No otro santo coronado.
Quen esta oracion disera
Todos os vernes do anno
Gañaba un canto no cielo.

Quen a sabe non a di;
Quen a oye no a deprende,
Dia do noso xuizo
Beras que conto nos ten.
(Porto, Janvier 1873.)

Notes

1 Originalmente publicado na revista Romania, 1873, vol. ii, pp. 259-260.

© Etnográfica Press, 1993

Licence OpenEdition Books

Cette publication numérique est issue d’un traitement automatique par reconnaissance optique de caractères.

Acheter

Volume papier

amazon.fr
Rechercher dans OpenEdition Search

Vous allez être redirigé vers OpenEdition Search